«حکمت عیدالزهرا» در ترازوی نقد
258 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 0
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
حکمت عیدالزهرء به نقد و بررسی کتاب « حقیقت وحدت در دین و حکمت عیدالزهراء» به قلم یعسوب الدّین رستگار جویباری(زادۀ 1319ش/1359ق/1940م) پرداخته است. اساس این کتاب رویارویی با جریان وحدت و تقریب میان مذاهب اسلامی می‌باشد. نویسنده برای اثبات مدعایش و بخاطر دستوری که از مولای خویش در خیالش تصور کرد، ادله‌ای را برای اثبات حقانیت اندیشه‌اش با قلمی بسیار فحاش گونه طرح و بزرگانِ فریقین از صدر اسلام تا کنون را که برای تثبیت تقریب مذاهب اسلامی تلاش کرده‌اند، همه را به باد سخره و جسارت گرفته! استدلال‌های جناب جویباری همانند کف روی جوی سست است و بی بنیان! او که ادعای مرجعیت دارد و خود را محققی بزرگ می‌پندارد، خلاف اصول ابتدایی پژوهش و بدون در نظر گرفتن سند، محتوا و دلالت احادیث، روایتی را از مرحوم مجلسی نقل و با استناد به آن درصدد اثبات عیدالزهراء برآمده و بر این باور است: عمربن خطاب در نهم ربیع الاول به دست ابولولو که یکی از شیعیان و محبان خاص حضرت علی - علیه السلام- بود کشته شد. و این در حالی است که به نص تاریخ معتبر نزد فریقین نه ابولولو مسلمان بود و نه عمر در نهم ربیع الاول کشته شد! نه حضرت علی – علیه السلام- از عمل ابولولو راضی بود و نه دختر فرماندار کاشان را برای ابولولو خواستگاری کرد! ابولولوئی که با طی الارض یا با اسب دُل دُل خود را به کاشان رساند که اگر چنین بود حضرت علی – علیه السلام- هنگام به خلافت رسیدن تصمیم بر قصاص فرزند عمر نمی‌گرفت که چرا هنگام ترور پدرش، ابولولو و خانواده و برخی دوستان ابولولوی نصرانی را از دم تیغ گذراند. جناب جویباری که در خانه‌ی گرم و نرم خود و صد البته در امنیت کامل به سر می برد یا نهایتا بخاطر جسارت‌ها و ناسازگاری‌ها یا بوق وارویی که گاهگاهی در آن می دمد, گاهی در زندان گذر عمر می‌کند و خود را در میان اوراق گرد خورده‌ی کتب یا تصورات و خیالات واهی محصور کرده و از دنیای دونِ خانه‌ی خود تنها و صد البته در زبان حمایت از اهل بیت و مبارزه با سقیفه را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده و این کار را بهترین عمل و عبادت می‌داند. وی با ترویج عیدالزهرا تحت لوای دین, مقدسات اهل سنت را به سخره گرفته و با این کار نه تنها زبان اهل سنت را به لعن و طرد مقدسات شیعه باز می‌کند که جان و مال و اقتصاد و اعتبار و ارزش دیگر شیعیان مظلوم در بلاد اسلامی را همانند قطیف عربستان و پاکستان و ... را تحت تاثیر قرار می‌دهد. او اگر افزون از عالم بودن، اهل عمل نیز هست این زمان بهترین وقت برای انتقام گیری از اهل سنت است و می‌تواند با همفکران و مریدان خود در میدان‌های جنگ چون سوریه و یمن و عراق و ... که بخاطر همین افکار تفرقه افکن دچار چنین وضعیتی شده، لباس رزم بپوشند و به مصاف دشمن برود که داعش و طالبان و ... آماده‌ی پذیرایی از آنهاست، نه اینکه در منزل گرم و نرم و با امنیت کامل خود و اهل بیتش و احیانا انتظار برای برپایی مجلس دست بوسی توسط مریدانش، هر رطب و یابسی را به دین استناد دهد و برداشت و اندیشه‌ی خود از مکتب اهل بیت را با استناد به روایاتی نادرست‌تر از باورش, منتشر کند و خواب وخور را بر دیگر شیعیان حرام نماید! جویباری محترم از بس به فکر مبارزه قلمی است و در صدد است عظمت و شوکت را به مومنین باز گرداند، حتی فرصت بازنگری مجدد کتاب وحدتش را نکرد و با اینکه سالها با قرآن مانوس بوده و ده‌ها جلد تفسیر نگاشته، علی رغم این در کتاب «حقیقت وحدت» آیه‌ای از قرآن را اینچنین در بیست هزار نسخه منعکس کرده است:« ولکن الله حبب الیکم الکفر و الفسوق و العصیان اولئک هم الراشدون: و لکن خداوند كفر و نافرمانى و گناه را در نظرتان محبوب قرار داد چنين كسانى هستند كه ره يافته‏اند»(حقیقت وحدت، ص۴۶). حال آنکه دقیقا آیه خلاف این مطلب را بیان می کند و صد البته اندیشه اش در مورد ضدیت با وحدت اسلامی نیز این چنین است و انتشار کتابش همانند این آیه خلاف قرآن و روح مکتب اهل بیت است.